Σημεία από τη συνέντευξη του αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Φοίβου Τσικλιά, στον ραδιοφωνικό σταθμό FM 100 Θεσσαλονίκη και στους δημοσιογράφους Έφη Τσαμπάζη και Βαγγέλη Στολάκη
Τις προηγούμενες μέρες, και ο πρόεδρος μας, ο Σωκράτης Φάμελλος, και οι βουλευτές του κόμματος μας βρέθηκαν στα μπλόκα σε όλη τη χώρα για να τονίσουν ξανά στους αγρότες ότι εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία θεωρούμε τον αγώνα τους τίμιο και δίκαιο. Έναν αγώνα ο οποίος υπερβαίνει τα όρια του κλάδου τους και αφορά την επιβίωση της ελληνικής κοινωνίας και ειδικά την επιβίωση των ακριτικών περιοχών, οι οποίες ερημώνουν ραγδαία.
Οι χθεσινές εξαγγελίες του κ. Τσίαρα ήταν, όπως λέμε στο χωριό μου, στην Κατερίνη, “too little, too late”. Δηλαδή γενικόλογες διακηρύξεις, οι οποίες αφορούσαν προφανώς τα αιτήματα των αγροτών, αλλά δεν έδιναν καμία ουσιαστική λύση. Ένα απλό παράδειγμα: για το κομμάτι του αγροτικού ρεύματος, στο οποίο οι αγρότες ζητούν 7 λεπτά την κιλοβατώρα και αυτή τη στιγμή είναι στα 9,2, ο κ. υπουργός είπε ότι «σας παραπέμπω στη ΔΕΗ, την οποία εγώ πιέζω να λύσει το πρόβλημα». Ναι, αλλά η ΔΕΗ το 2024 είχε κέρδη προ φόρων 1,7 δισεκατομμύρια και το φετινό πρώτο εννεάμηνο του ’25, έχει 25% αύξηση των κερδών της. Η ΔΕΗ λοιπόν είναι υποχρεωμένη να δώσει μειώσεις στις τιμές. Η κυβέρνηση τι θα κάνει; Θα κάνει τον τροχονόμο των ιδιωτικών εταιρειών ή θα δώσει λύσεις; Άρα λοιπόν, είναι λογικό οι αγρότες να μην πείθονται από τις γενικόλογες διακηρύξεις του κ. Τσιάρα και να απαιτούν εδώ και τώρα λύση στο πρόβλημά τους.
Ο στόχος όλων είναι να γίνουν Χριστούγεννα με ανοιχτούς δρόμους και με τους αγρότες να έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους με τα αιτήματά τους ικανοποιημένα. Γιατί οι αγρότες δεν κινητοποιήθηκαν απλά επειδή, όπως λέει πολλές φορές η κυβέρνηση, είναι χειμώνας και το συνηθίζουν. Κινητοποιήθηκαν επειδή τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι η τελευταία πράξη ενός δράματος που έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια τώρα και τα τελευταία έξι χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη έχει ενταθεί.
Αυτό που λέμε εμείς είναι ότι πρέπει να γίνει διάλογος, αλλά πριν από τον διάλογο, για να είναι ουσιαστικός ο διάλογος κυβέρνησης και αγροτών, πρέπει να δοθούν λύσεις. Η κυβέρνηση εμπαίζει τους αγρότες.
Η κυβέρνηση πρέπει να παρουσιάσει ένα πλαίσιο προς τους αγρότες, το οποίο δεν θα τους εμπαίζει και θα παρουσιάζει λύσεις. Διότι αυτό που κάνει μέχρι τώρα η κυβέρνηση είναι να δίνει αριθμούς. Έλεγε στην αρχή ότι έχουν πάρει πάρα πολλές επιδοτήσεις οι αγρότες, άρα για ποιο λόγο κινητοποιούνται; Και χθες ο κ. Τσιάρας εξήγγειλε κάποια ιδιαίτερα γενικόλογα μέτρα, τα οποία στο γενικότερο πνεύμα των αιτημάτων κινούνται, αλλά δεν δίνουν άμεσα λύση.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Σωκράτης Φάμελλος έχουν πει ότι τώρα είναι η ώρα των λύσεων. Οι αγρότες έχουν φτάσει στο αμήν και έχουν μια θηλιά στο λαιμό. Πρέπει να τους ακούσουμε και να τους δώσουμε διέξοδο για να συνεχίσουν να είναι στα χωράφια. Και ειδικά στους νέους αγρότες.
Για την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου
Νομίζω πως η πορεία μας με τον Αλ. Τσίπρα είναι παράλληλη. Μπορεί αυτή τη στιγμή να μη συμφωνούμε απόλυτα ως προς το με ποιον τρόπο και με ποιο όχημα μπορεί να γίνει η ανατροπή του καθεστώτος Μητσοτάκη και να δοθεί διέξοδος στη χώρα, αλλά ο κεντρικός στόχος είναι αυτός και είναι κοινός: η ευρύτερη προοδευτική συμπόρευση, η συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων και των προοδευτικών πολιτών, προκειμένου να υπάρξει μια διαφορετική πορεία της χώρας.
Η συμπόρευση σίγουρα δεν προχωρά εύκολα και υπάρχουν και συγκεκριμένες ευθύνες σε πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες έχουν αρνηθεί εδώ και ένα χρόνο τα καλέσματα που κάνει και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Σωκράτης Φάμελλος για κοινή υποψηφιότητα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για ένα κοινό προοδευτικό ψηφοδέλτιο, χωρίς μικροκομματικούς εγωισμούς. Εμείς λέμε ότι πρέπει να δούμε όλα τα ζητήματα ενός πιθανού κοινού προοδευτικού ψηφοδελτίου.
Αυτή τη στιγμή ο διάλογος είναι ανοιχτός. Και νομίζω ότι η παρουσία των πολιτών στην παρουσίαση του βιβλίου του Αλ. Τσίπρα στην Αθήνα έδειξε το μήνυμα ότι υπάρχει ανάγκη. Μένει να οριστικοποιηθεί. Εμείς το κάλεσμά μας συνεχίζουμε να το απευθύνουμε και νομίζουμε ότι ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας για διέξοδο, η οποία πρέπει να είναι προοδευτική.
