Το περιστατικό που καταγράφεται στο βίντεο από τη Ρόδο —με έναν άντρα να σπρώχνει βίαια έναν άστεγο μέσα σε ένα σιντριβάνι ενώ το πλήθος γύρω να παρακολουθεί αμέτοχο— αποτελεί μια βαθιά ντροπιαστική και αποκαλυπτική σκηνή για την κοινωνία μας.
Ο δράστης εδώ αποτελεί την προσωποποίηση της βαρβαρότητας και του σαδισμού. Η επίθεση σε έναν άνθρωπο σε απόλυτα ευάλωτη κατάσταση, όχι απλώς δεν έχει καμία δικαιολογία —είναι έγκλημα ηθικό και κοινωνικό.
Αλλά ίσως ακόμη πιο σοκαριστική από την ίδια την επίθεση είναι η σιωπή και η αδράνεια των θεατών. Κανείς δεν αντέδρασε. Κανείς δεν έτρεξε να σταματήσει τον δράστη, να υπερασπιστεί το θύμα, να καλέσει βοήθεια. Το πλήθος κοιτούσε, γελούσε, βιντεοσκοπούσε.
Αυτή η στάση δεν είναι απλώς αδιαφορία —είναι συνενοχή. Είναι η κοινωνική παθητικότητα που καλλιεργεί και ενθαρρύνει τη βία ενώ συμπυκνώνει την αποτυχία μιας κοινωνίας που έχει ξεχάσει τη στοιχειώδη αλληλεγγύη. Μια κοινωνία που έχει εκπαιδευτεί να μην εμπλέκεται, να κοιτάζει αλλού, να αγνοεί το κακό όταν δεν την αγγίζει άμεσα.
Ο άστεγος στο σιντριβάνι είναι ο καθρέφτης μας. Αν δεν μπορούμε να σταθούμε δίπλα του, είμαστε ήδη βυθισμένοι κι εμείς στο ίδιο νερό της απανθρωπιάς.
